Porządkowanie terenu
Teren przeznaczony pod przyszły ogród trzeba odpowiednio przygotować, tzn. wykonać szereg prac porządkowych.
Dlatego też zanim przystąpi się do rozplanowania terenu i uprawy gleby trzeba uprzątnąć z niego wszystkie resztki roślin, takie jak: łodygi, korzenie, liście chwastów itp. Jeżeli był to teren nieużytków, resztki te należy spalić, a popiół rozsypać równomiernie po całej powierzchni przyszłego ogrodu. Także do prac porządkowych należy usunięcie kamieni, resztek szkła, żelaza, cegieł. Szkło i żelazo trzeba usunąć z terenu ogrodu, a cegły i kamienie ułożyć w jednym miejscu, gdyż mogą się przydać do budowy domku lub utwierdzania przejść itp.
W przypadku istniejącego na zagospodarowanym Arenie starego drzewostanu, np. drzew owocowych, parkowych czy też krzewów należy większość z nich wykarczować, a pozostawić tylko kilka, które w pierwszym okresie zagospodarowywania ogrodu dadzą cień i będą stanowiły osłonę przed wiatrami.
Nowy teren, przeznaczony pod ogród, który przedtem nie był zagospodarowany, wymaga zniwelowania. Niezbędne jest zasypanie dołów i wyrównanie wzniesień. Korzenie różnych roślin można zniszczyć przekopując teren łopatą, dokładnie odwracając bryły i rozbijając je na drobniejsze części. Teren taki może być również zaperzony, wówczas koniecznie trzeba usunąć rozłogi perzu. Zaperzony teren należy przekopywać bardzo ostrożnie widłami szerokozęb-nymi, wyjmując i usuwając wszystkie części rozłogów perzu. Perzu nie należy ciąć, gdyż w ten sposób rozmnaża się go, a tym samym zachwaszcza jeszcze bardziej- teren uprawny.
Przygotowanie gleby do siewu i sadzenia
Do najważniejszych zabiegów uprawowych przed siewem i sadzeniem roślin należy przekopanie gleby na jesieni i wzruszenie jej na wiosnę.
Celem tych zabiegów jest stworzenie warunków sprzyjających powstaniu lub zachowaniu tzw. struktury gruzełkowatej, dzięki której gleba może magazynować duże ilości wody przy odpowiednim dostępie powietrza. Spulchnienie gleby ułatwia rozrastanie się w niej korzeni. Zabiegi uprawowe pozwalają ponadto na wprowadzenie do gleby nawozów organicznych i mineralnych oraz są jednym z najważniejszych sposobów walki z chwastami, a w pewnym stopniu także ze szkodnikami i chorobami. Kopanie zwykłe. Na jesieni glebę należy przekopać na głębokość łopaty, w ten sposób, aby całe odcinane łopatą skiby układały się "na stojąco", nie naruszone.
Kopać należy starannie w następujący sposób. Wzdłuż krótkiego boku działki wykopujemy rowek na głębokość łopaty, a wybraną z niego ziemię rozrzucamy po całej działce. Jest to tzw. zarycie. Odcinając pierwszą skibę odwracamy poszczególne bryły w ten sposób, aby górna warstwa znalazła się na dnie bruzdy. Jeżeli kopie kilka osób, to pierwsza odcina pierwszą skibę, druga, odczekawszy chwilę, odcina drugą skibę na całej szerokości działki itp. Nie należy przy kopaniu dzielić działki w poprzek ani wyznaczać każdemu kopiącemu oddzielnego zagona, gdyż wówczas działka nie będzie równo skopana.
Jeżeli kopanie połączone jest z przykrywaniem obornika, to rozrzucony równomiernie na całej powierzchnLnawóz nagarniamy po odłożeniu pierwszej skiby na jej bok, a nie na dno. Dzięki temu obornik będzie płycej przykryty i szybciej ulegnie rozkładowi w warunkach lepszego dostępu powietrza.
Czasem zachodzi konieczność przekopania działki na wiosnę, np. gdy otrzymamy ją w okresie wiosennym na terenie nie zaoranym jesienią. Należy wówczas przekopać glebę jak najwcześniej na wiosnę, starannie rozbijając bryły. Na glebie zwięzłej lepiej użyć do tego celu wideł szerokozębnych, które łatwiej wchodzą do gleby i lepiej kruszą bryły. Wiosenne przekopanie działki
jest również konieczne po uprawianych przedplonach (szpinak ozimy, sałata, rzodkiewka) lub w celu przykrycia zielonego nawozu. Czasem ciężka i zlewna gleba przekopana w jesieni wymaga dodatkowego głębszego spulchnienia wiosną. Przekopaną powierzchnię należy natychmiast zagrabić, żeby zmniejszyć straty wody wskutek parowania. Jeżeli przy przekopywaniu wiosennym dajemy jednocześnie obornik, powinien on być dobrze rozłożony i mokry, żeby nie odciągał wody z gleby. Suchy nawóz przed przykryciem należy zwilżyć wodą.
Kopanie głębokie. Na glebach cięższych lub jeszcze nie uprawianych kopie się na głębokość dwóch łopat w celu głębszego spulchnienia i lepszego przćwie-trzenia gleby. Warstwy gleby muszą jednak pozostać na tym samym poziomie. Dlatego po zrobieniu "zarycia" dno rowka przekopuje się na głębokość łopaty układając odwrotnie skiby na to samo miejsce. Na spulchnione dno bruzdy przerzuca się górną warstwę gleby z następnego przekopywanego pasa. Następnie spulchniamy dno nowo powstałej bruzdy stojąc na jej dnie i posuwając się do tyłu, odwróceni o 90° w stosunku do pozycji, w której przekopujemy górną warstwę.
Kopanie głębokie wykonuje się tylko raz na jesieni, wówczas gdy rozpoczynamy uprawę działki. W następnych latach ograniczamy się do kopania na głębokość jednej łopaty.
Wzruszanie gleby na wiosnę. Glebę przekopaną na jesieni, zleżałą, należy wiosną wzruszyć, gdy tylko dostatecznie obeschnie i nie przylepia się do narzędzi, nie*zekając jednak na jej zupełne wyschnięcie i pękanie. Niewłaściwie uchwycony moment rozpoczęcia prac na działce może przyczynić się do zniszczenia struktury gruzełkowatej gleby (mazanie się jej, rozpylanie).
Na glebach cięższych posługujemy się żelaznymi grabiami wyrównując i płytko wzruszając powierzchnię. Na glebach lekkich wystarczy wyrównanie powierzchni grzbietem grabi (odwrócone zębami do góry). Grabiąc po raz pierwszy nie należy wyrównywać idealnie powierzchni ziemi.
